hey becca,

gabeehhhh --super tayo ang mga balahibo ko sa ganda ng tune at lyrics nya---i was so struck my friend---- and i can't help my tears--- salamat sa pag post nito---
oo nga naman--- all that i have... all my regrets..all my pains..all of myself....lahat lahat na sa buhay ko ay i-offer ko para na lang sa kanya----nothing really matters to me now--- kundi ang isakripisyo ko buhay ko para sa Kanya--- a pleasing sacrifice to HIM... i appreciate your posting this song!...

PS:
hay becca, pinaiyak mo naman ako eh hahahahah---para akong baliw dito sa harapan ng laptop ko habang pahid ang tumutulong luha sa pisngi ko--- lam mo, super babaw ng luha ko pagdating sa mga pakikinig ng mga ganitong klaseng music--baduy ko anoh!.... hahahah= wala talaga tayong magagawa pag hinipo ng Panginoon ang puso mo....

I so love this song, Rebecca! Naiiyak ako right now while listening to it. Sobra... You are God's way of talking to me right now. I have so many hang-ups in life. I have been carrying a burden for a long time now and have been thinking of giving up just this morning. Thank you, thank you, thank you. That post of yours where the old man decides every morning to be happy regardless of everything... wow.

Kinikilabutan ako right now. God bless, sis!

Wow, really... can we be friends, Rebecca? I mean not just online and blogger-friends where we just get to say hi when there are new posts in our blogs?

Happy Friday! :)

aww, I miss this song sobra, back in elementary and high school (methodist church) we always have the praise and worship every week and it really enlightens our heart and soul. I'll be coming here often for posts like this. have a wonderful blessed day, at Becca! =)

xoxo

God really knows how He can connect people of different places and make them interact and be edified by each other!....You are God's gift to me becca.... alam mo bang bago kita nakilala dito sa blogworld, ay sa hirap ng buhay na nararanasan ko dito sa loob, kung minsan naiisipan ko na talaga ang sumuko at bumalik sa dati kong mundo sa pilipinas...

pero nung makilala kita at sa aking araw araw na pagbukas ng blog mo--ay naalimpungatan ako at para pa akong napahiya sa sarili ko---ako itong malaki ang katawan, malusog, at able na able na ipangsabak sa trabaho sa loob ng Tahanan ng Diyos- ang Monasteryo, -ang nag iiisip ng kung anu ano--na para bang tipong-indirectly ay unti unti kong tinatakasan ang aking sinumpaang tungkulin sa KANYA.... how selfish of me..... naku, drama talaga ng lawrence!..pero ganun talaga ang buhay eh-punong puno ng drama sa likod ng mga pangyayaring nagaganap sa ating buhay...
ang mga paghihirap ko dito sa loob ay aking ino offer sa KANYA...para sa ikagagaling mo becca....
salamat sa pagiging kaibigan mo sa akin..basta pag handa ka na--email mo lang si andre or ako mismo- sa aking gmail thru my blog- ng sa ganun ay maayos natin ang room na tutuluyan mo- i am goin to give you the vip room na may private bath....free of any donations or whatnot hahahahaha..God bless you my friend-- punta na ako sa site ko to update- pista ngayun ni San pablo at San pedro...